Andreas Bastian Nordberg har laget et poetisk, lite filmverk om en mann i hans omgivelser. Han tar et bad, spiser et måltid, og vandrer og ror i et snølandskap mens han rituelt fester meiseboller til trestammer. Utsnittene veksler mellom oversiktsbilder og (ultra-)nærbilder, og eksperimenterer med lys og mørke – en atmosfærisk, og tidvis dramatisk, kontrastbruk…